Na een mooie periode bij DWS blikken we terug met onze DWS 1 trainer Jaap. Hij heeft zich met veel inzet en betrokkenheid ingezet voor het team, en liet daarbij geen enkel aspect aan het toeval over, want iedereen weet het inmiddels wel “het gaat om de details”. In dit interview deelt hij zijn ervaringen, hoogtepunten en inzichten van zijn tijd bij de club. We zijn natuurlijk benieuwd naar hoe hij terugkijkt op zijn tijd bij DWS. Jaap, we willen je enorm bedanken voor je toewijding en enthousiasme!
– Hoe heb je je tijd bij DWS ervaren?
Mag ik deze vraag tot het eind bewaren….
– Je noemde in je eerste interview dat DWS hard werkt en altijd met opgeheven hoofd speelt. Heb je dat beeld zien kloppen in de praktijk?
Ja dat werken is er nog steeds, dat kreeg ik ook vaak terug te horen vanuit tegenstanders. Maar ook van de examinator die mijn KT3 examen afnam. Die gaf ook aan, het aansporen en motiveren is niet nodig he. Het stukje opgeheven hoofd, vind ik wel iets minder dan verwacht. We hebben zeker wel wedstrijden gespeeld waarin de koppies toch iets naar beneden gingen terwijl dat niet reëel was. Ik noemde dat op trainingen dan vaak “het baalmoment” Dat had echt korter gemoeten en had ons dan ook meer punten kunnen opleveren.
– Wat heeft je het meest verrast aan de club of de selectie?
Lastig puntje vond ik altijd de (privé) keuzes van spelers, dat zal misschien ook wel nieuwe generatie ding zijn. Dat verraste altijd weer en kan ik nog steeds niet aan wennen.
Wat me wel heel erg verrast was het tikkie fooi na een feestje. Dan bouw je echt op vertrouwen met elkaar binnen de vereniging en is een heel mooi “open” gebaar. Datzelfde geldt ook voor gratis kop koffie voor iedereen, zelfs gasten van DWS. Ook hier wordt over gesproken bij andere verenigingen en kreeg ik zelfs bij de returnwedstrijd een kop koffie terug. Goed voorbeeld doet goed volgen.
– Hoe kijk jij, na drie jaar als trainer, aan tegen DWS als club
Zie ook het bovenstaande antwoord, DWS is echt een voorbeeld hoe het als gastvrijheid zou moeten zijn en zelfs misschien wel een overtreffende trap daarvan.
Qua technisch beleid en dan met name de opleiding van de jeugd vind ik dat DWS wel wat achterloopt, en zijn hier nog heel veel stappen in te maken. Denk dan met name aan de opleiding van de jeugdtrainers of de indeling van trainingsuren.
Gelukkig is hier afgelopen jaar een mooi start mee gemaakt door KT2 opleidingen aan te bieden aan de trainers. Wat betreft scheidsrechters ook dit is tot in de puntjes geregeld en dan al het administratieve wat er bij een club komt kijken staat helemaal strak.
DWS staat er goed op. Nu nog de laatste stapjes, maar die zijn wel vaak het lastigste.
– Waar ben je het meest trots op als je terugkijkt op je periode als trainer van het 1e?
Het maken van combinatie van spelers en dat weer samenvoegen tot een uitgebalanceerd/vak en geheel. Dat was voor mij de eerste keer met spelers die ik nog totaal niet kende qua persoonlijkheid en ook niet qua niveau. Dat pakte naar mijn mening wel altijd goed uit en gaf altijd weer nieuwe inzichten en mogelijkheden.
Ook ben ik wel tevreden op feit dat we altijd weer voor elkaar kregen om in een voorbereiding of door het seizoen heen te spelen tegen tegenstanders die een aantal niveau(s) hoger speelden om zelf met veel weerstand extra te leren. Zoals o.a. HKC Hengelo, Erasmus Rotterdam, China, ODIK maar ook tegen ereklasse Spirit.
– Je vond het leuk om tactisch te analyseren. Welke wedstrijd vergeet je nooit meer vanwege een slimme zet (of blunder)?
SEV Zelhem uit, kampioenswedstrijd om uit de 3e klasse te promoveren. Wedstrijd starten met 7 dames en Rens. Waarbij we 1-0 achter kwamen, de tegenstander dacht hier valt wat te halen. En toen stond Hilde op met een blok en gaf het signaal Ladies first, met als tussenstand 1-7 voor DWS. Waarna de mannen arriveerden, we verplicht moesten wisselen en toen liep het niet veel beter 😊.
Maar ook het motiveren door het regelen van “extra” details bij belangrijke wedstrijden was leuk. Zoals persoonlijke berichten voor de spelers bij de kampioenswedstrijd vorig jaar tegen RDZ en bij de derby’s tegen Revival.
– Wat heb je als trainer zelf geleerd de afgelopen jaren?
Dat het niet altijd gaat zoals ik het in mijn hoofd had en dat je dat soms maar moet accepteren. Daarnaast de KT3 opleiding met succes afgerond en kom je ook tot bepaalde inzichten dat de huidige selectie van DWS toch wel een expliciete manier van trainen nodig heeft om tot betere resultaten te komen, iets wat 3 jaar geleden ook goed bij mij paste. Maar voor de langere termijn en ontwikkeling niet altijd beter.
– Wat zou je toekomstige trainers van DWS willen meegeven?
Geniet van alles wat de club te bieden heeft, verken de club en maak daar creatief gebruik van. Een keer een jeugdteam trainen geven vinden ze erg leuk, ze kijken echt op naar de selectie en willen daar graag bij betrokken worden. Daarbij plezier wordt wel gezien als de boventoon, zoek een goede balans hierin.
– Wat wil je het team nog meegeven?
Dat waren gedurende de 3 jaren, elk jaar weer een nieuw team door wisselende samenstelling van de selectie. Dus voor degene die de eerste 2 jaren in mijn team/selectie zaten; Met eenieder heb ik met heel veel plezier samengewerkt en leukste was altijd als “gestopte” spelers toch weer bij ons wedstrijden kwamen kijken om even een gezellig praatje te maken, maar zeker ook om ons aan te moedigen.
De huidige selectie wil ik meegeven, blijf communiceren met elkaar, blijf nadenken over wat je aan het doen bent en wat de oplossingen zijn, blijf positief met en naar elkaar, elkaar nog meer positief oppeppen met high five etc. , mag best. Met een goede mindset pak je al veel wedstrijden. En blijf ook vooral aan de details werken, want die maken over het algemeen het verschil!!
Als je zelf nog iets wilt toevoegen mag dat natuurlijk!
Ik zou nog terugkomen op het puntje hoe heb je DWS ervaren?
Als ik dat mag samenvatten in 1 woord: Hecht
Eerst is het even de kat uit de boom kijken bij de meeste DWS’ers, maar als je eenmaal hier doorheen bent dan merk je dat iedereen hard werkt en een steentje bijdraagt. DWS is een hele hechte verenigingen die met elkaar omgaat alsof het zijn eigen familie is, en dat is mooi om van dichtbij mee te maken en hier een onderdeel van te mogen zijn.
Mensen bedanken, is altijd gevaarlijk omdat je iemand onbewust kan vergeten. Dus daar begin ik maar niet aan. Ik bedank de hele club en eenieder die met mij samengewerkt heeft om samen te ontwikkelen. Soms wat makkelijker en sneller dan de andere keer maar wel altijd met 1 gezamenlijk doel; de liefde voor onze sport korfbal.
Heel veel succes, plezier en nog meer ontwikkeling toegewenst. Ik kom zeker nog wel eens langs, ook om te zien hoe DWS en de huidige selectie er dan voor staat. Jullie nieuwe sporthal te bewonderen en volop korfbal in Kootwijkerbroek (met schotklok 😊)
Tags